Zwalczanie choroby zarodnikowcowej

Pozytywne efekty daje połączenie zabiegów hodowlanych, które mają na celu zwiększenie siły rodziny ze swoistym leczeniem i zabiegami higienicznymi likwidującymi spory pasożyta w otoczeniu pszczół. Leczenie obejmuje roje, których utrzymanie w pasiece jest opłacalne. Rodziny, które nie chcą pobierać syropu

Rozpoznanie martwych pszczół

Charakterystyczne objawy występują pod koniec choroby i poprzedzają śmierć rodziny. W postaci utajonej, a szczególnie w postaci skrytej objawy kliniczne zupełnie nie występują. Podejrzenie choroby należy w każdym przypadku potwierdzić badaniem laboratoryjnym. Instrukcja nr 2 Ministerstwa Rolnictwa z dnia 15

Źródło zarażenia i rozprzestrzenianie choroby

Najważniejszym źródłem zakażenia i prze- nosicielem choroby w ulu, pasiece i między pasiekami są chore pszczoły i matki. Chore owady wydalają z kałem spory, które zanieczyszczają wnętrze ula, zapasy miodu i pierzgi, plastry, toczek i wodę. W okresie wiosennego oblotu

Cykl rozwojowy pasożyta

Z chwilą przedostania się spor N. apis do jelita środkowego pszczoły zaczyna się cykl rozwojowy pasożyta. Po przeniknięciu spor przez barierę, jaką stanowią błony odżywcze, odpada wieczko i przez mikropyle jest wyrzucana wić biegunowa do wnętrza komórki nabłonka jelita środkowego.

Choroba zarodnikowcowa

Jest to zaraźliwa choroba pszczół o przebiegu przewlekłym, którą wywołuje Nosema apis. Pasożyt umiejscawia się i rozwija w komórkach nabłonka jelita środkowego robotnic, matek i trutni. Objawy kliniczne choroby występują tylko przy przebiegu ostrym. Z klinicznego punktu widzenia, nozemoza jest

Choroby inwazyjne czerwia i pszczół

Choroby inwazyjne czerwia . Wśród chorób inwazyjnych czerwia ważną rolę odgrywają inwazje roztoczy, mniejszą mu- szyce czerwia. Muszyce czerwia. Czerw porażają larwy muchy drzewigi garbatej (Megaselia rufipes) i wach- larki (Stylops mellite, S. aterrimus). Drzewiga garbata (rząd Diptera, rodzina Phoridae)

Zakażenie czerwia arrhanosphaera cranei

Arrhanosphaera cranei powoduje zachorowania i padanie czerwia we wszystkich stadiach rozwojowych. Pszczoły są najprawdopodobniej zupełnie niewrażliwe na zakażenie. Chorobę opisano po raz pierwszy w Wenezueli w 1971 r. Etiologia. Arrhanosphaera cranei (klasa Ascomycetes, podklasa Euascomycetidae, rząd Ascosphaerales, rodzina Ascosphaeraceae) tworzy

Zakażenia wywołane przez mucor ipenicillium

Mucor hiemalis (klasa Zygomycetes, rząd Mucorales, rodzina Mucoraceae) jest patogenny dla młodych pszczół, u których wywołuje biegunki. Do zachorowań usposabia obniżenie temperatury ciała do 20°C. Wydaje się, że chorobotwórczość niektórych szczepówM. hiemalis jest związana z wytwarzaniem mikotoksyny. M. hiemalis rośnie

Trichodermoza

Trichoderma lignorum (klasa Deuteromycetes) na wszystkich podłożach stosowanych rutynowo do hodowli grzybów rośnie w postaci białych kolonii, które w czasie zarodnikowania zmieniają zabarwienie na zielone. W obrazie mikroskopowym widoczne jest hialinowe, rozgałęzione mycelium i konidiofory z konidiami, które tworzą gronka.

Zakażenia wywołane przez bettsia alvel

Bettsia alvei (klasa Ascomycetes, rząd Ascosphaeraceae) ma grzybnię zbudowaną z heterotallicznych rozdzielnopłciowych strzępek o szerokości 2,0÷6,0 um i ziarnistej protoplazmie. Ciemnobrązowe owocniki zawierają okrągłe worki wypełnione owalnymi askosporami o wymiarach 2,0÷5,0 X 1,3÷3,0 um. B. alvei w odróżnieniu od A.apis