This is default featured slide 1 title

Przebieg choroby i objawy choroby roztoczowej

Przebieg choroby. Początkowo choroba przebiega skrycie i często przez kilka lat pozostaje niezauważona. Dopiero w miarę wzrostu liczby pszczół zarażonych (24÷50% zarażonych pszczół w rodzinie) występują kliniczne objawy choroby. Maksymalne nasilenie choroby roztoczowej występuje pod koniec zimowli i wczesną wiosną.

Rozprzestrzenianie i patogeneza tchawki

Rozprzestrzenianie.Choroba szerzy się w rodzinie, między ulami, pasiekami wyłącznie na drodze kontaktu bezpośredniego pszczół. Czerw, plastry, zapasy miodu i pyłku, sprzęt i narzędzia pasieczne oraz pszczelarz nie odgrywają żadnej roli w szerzeniu choroby roztoczowej. Istotną rolę w szerzeniu choroby odgrywają

Choroba roztoczowa

Choroba roztoczowa jest pasożytniczą chorobą pszczół dorosłych o przebiegu przewlekłym, którą wywołuje roztocz pszczeli Acarapis woodi Pasożyt i jego postacie rozwojowe podczas żerowania w pierwszej parze tchawek, rzadziej w workach powietrznych głowy i odwłoka, powodują uszkodzenia mechaniczne, zwyrodnienie i martwicę

Inwazje roztoczy

no’vane z rodziny jeszcze przed zakończeniem pełnego cyklu rozwojowego przez pasożyta. Roztocza zewnętrzne z rodzaju Acarapis występują na większym obszarze niżeli A. woodi. V. jacobsoni, która występowała początkowo na Jawie, w Chinach i południowo-wschodniej Azji, jest obecnie spotykana w ZSRR,

Cykl rozwojowy

Pszczoły zarażają się sporami z pokarmem, wodą lub podczas oczyszczania plastrów. W jelicie środkowym pod wpływem soków trawiennych ze spory uwalnia się 8 sporozoitów, które przekształcają się w trofozoity. Trofozoit wnika przednią częścią (protomeryt) do komórki nabłonka jelitowego. Tylna część

Choroba hurmaczkowa

Jest to choroba przewodu pokarmowego pszczół wywołana przez gregaryny. Gatunki patogenne dla pszczół pasożytują w komórkach nabłonka jelita środkowego. Zarażenie gregaiynami opisano po raz pierwszy w Szwajcarii w 1926 r. Choroba występuje w pasiekach w Italii, Francji, USA, Wenezueli, RFN

Haplosporidioza

Jest to pasożytnicza choroba cewek wydalniczych pszczół, którą wywołuje Nephridiophaga apis Choroba występuje sporadycznie. Etiologia. Nephridiophaga apis (typ Protozoa, klasa Macrosporidia, podklasa Haplosporidia) należy, podobnie jak większość haplosporidów patogennych dla owadów, do mało zbadanych pasożytów. W rozwoju N. apis występuje

Choroba wiciowcową

Choroba wiciowcową jest zaraźliwą chorobą przewodu pokarmowego pszczół o przebiegu łagodnym, którą wywołuje Leptomonas apis. Występuje ona w Europie. W Polsce została opisana po raz pierwszy w 1970 r. na Śląsku. Etiologia. Leptomonas apis (typ Protozoa, podtyp Plasmodroma, gromada Flagellata,

Choroba pełzakowa

Choroba przebiega przewlekle. W krajach o klimacie kontynentalnym zaznacza się wyraźnie sezonowość jej występowania z dwoma szczytami zachorowań w okresie marzec-maj i w jesieni. Początkowo choroba przebiega niepostrzeżenie. Dopiero szybko postępujące zmniejszanie się liczby pszczół w rodzinie zwraca uwagę pszczelarza.

Leczenie i odkażanie w chorobie zarodnikowcowej

Leczenie.Lekami z wyboru są: Fumidil B, Fumagillin DHC, Nosemack i lekosept. Fumidil B, Fumagillin stosuje się w dawce 2,0 g/51 syropu cukrowego (1:1). Rodziny otrzymują codziennie przez 2÷3 tygodnie po 0,25 1 syropu leczniczego. W cieście miodowo-cukrowym stężenie leku wynosi