Bakteriocydyny

Bakteriobójcze działanie hemolimfy owadów jest obserwowane najczęściej. Czynnik bakteriobójczy zawarty w hemolimfie larw Galleria mellonella nie wykazuje specyficzności działania, jest ciepłoopomy i nie ulega inaktywacji pod wpływem trypsyny. Poziom substancji bakteriocydnej wyraźnie wzrasta w hemolimfie owadów uodpornionych. Melanizacja. Melaniny stanowią

Odporność humoralna

W płynach i tkankach owadów, podobnie jak u kręgowców, występują substancje o działaniu przeciwbakteryjnym. Należy do nich lizozym, substancje hemaglutynujące i bakteriocydyny. Ważną rolę w mechanizmach odporności naturalnej odgrywa melanizacja hemolimfy i odkładanie melaniny. W hemolimfle owadów nie stwierdzono dopełniacza,

Odporność sekrecyjna kolonijna

Odporność sekrecyjna jest związana z występowaniem w mleczku pszczelim, miodzie i kicie substancji o działaniu bakteriostatycznym i bakteriobójczym. We frakcji lipidowej mleczka występuje kwas 10-hydroksy-A2-decenowy, który działa silnie bakteriobójczo i hamuje kiełkowanie endospor Bac larvae. Ilość tego kwasu w mleczku

Segregacja i tworzenie skrzepów

Segregacja. Polega ona na fagocytowaniu cząsteczek ciał obcych przez komórki osiadłe (komórki perikardialne i komórki ciała tłuszczowego) oraz na wychwytywaniu z hemolimfy niektórych substancji toksycznych. Substancje te są przechowywane w komórkach przez pewien czas, niekiedy przez całe życie owada. W

Tworzenie guzków

Jest ono wynikiem połączenia dwóch procesów — fagocytozy i agregacji. Ten mechanizm obronny jest uruchamiany w przypadku nagromadzenia w hemocelu złogów bakterii lub innych ciał obcych. Hemocyty wypełnione sfagocytowanymi cząsteczkami infiltrują i otaczają złogi obcego materiału. Następnie przyłączają się do

Aglomeracja i inkapsulacja

Aglomeracja. Oprócz prostego pochłaniania ciał obcych z hemolimfy przez fagocytujące komórki, u owadów ma miejsce aglomeracja hemocytów wokół ciał obcych, które ze względu na swoje rozmiary nie mogą być sfagocytowane przez pojedyncze hemocyty. Ten typ reakcji występuje często w przypadku

Odporność komórkowa

W odporności naturalnej owadów szczególnie dużą rolę odgrywają odczyny komórkowe. Do odczynów tych należą: fagocytoza, aglomeracja, inkapsulacja, tworzenie guzków, segregacja (fagocytoza przez komórki osiadłe) oraz tworzenie skrzepów. Fagocytoza. Fagocytoza polega na wychwytywaniu cząsteczek ciał obcych przez komórki o właściwościach żernych.

Przewód pokarmowy i układ oddechowy

Działanie ochronne w przewodzie pokarmowym wywiera nabłonek wyścielający jelito środkowe, nieprzepuszczalna warstwa schitynizowanej kutikuli, pokrywająca nabłonek jelita przedniego i tylnego, błony perytroficzne w jelicie środkowym, zmiany kwasowości i potencjału oksydo-redukcyjnego różnych odcinków przewodu pokarmowego, wytwarzanie dużych ilości śluzy przez komórki

Okrywa ciała

Chroni ona ciało owada przed zakażeniem dzięki specyficznej budowie anatomicznej oraz obecności substancji o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym. Ciało owada pokrywa jednowarstwowy oskórek (hypodermis), którego komórki wytwarzają zewnętrzną warstwę oskórka martwego (kutikula). Stwardniała kutikula o trój warstwowej budowie, impregnowana chityną

Odporność naturalna

Odporność naturalna (fizjologiczna) zależy od właściwości fizjologicznych organizmu czerwia i pszczół, nie wykazuje cech swoistości i ujawnia się przy pierwszym zetknięciu owada z zarazkami Jest ona uwarunkowana genetycznie oraz wpływem warunków środowiska, w jakim bytują pszczoły. Odporność naturalna zależy od