Patogeneza inwazji larw

Inwazje larw oleić występują u pszczół dość często i przy masowym występowaniu (do 100 larw na jednej pszczole) powodują poważne straty w rodzinie. Trójpazurkowce M. vańegatus i M. cicatricosus wciskają się pod pierścienie chitynowe tułowia i odwłoka, przegryzają błony międzysegmentalne i żywią się hemolimfą. Zarażone pszczoły słabną, niekiedy tracą zdolności lotne i szybko padają wśród niezbornych ruchów ciała. Po śmierci żywiciela larwy przenoszą się na zaczerwione plastry, gdzie po przejściu następnego stadium rozwojowego, żywią się jajami i młodym czerwiem. Trójpazurkowce giną na ciele pszczoły po 2+3 tygodniach i opadają na dno ula. Rozprzestrzenianie choroby. Pasożyty przynoszą do ula wyłącznie zbieraczki zarażone pasożytem podczas zbierania nektaru i pyłku. Rzadziej zarażają się pszczoły nielotne przez kontakt bezpośredni z zarażonymi zbieraczkami. Przebieg i objawy choroby. Więcej pasożytów występuje w pierwszej połowie lata. Liczba pszczół w rodzinie, porażonych przez pasożyty, może wahać się od kilkuset do kilku tysięcy. Chore pszczoły są niespokojne i starają się tylnymi nóżkami usunąć pasożyty z tułowia i odwłoka. Niekiedy przewracają się na grzbiet i kręcą w kółko. W miarę trwania inwazji pszczoły tracą zdolności lotne, są niespokojne, słabną i giną. Opisano przypadki wymarcia całych rodzin.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply