Cykl rozwojowy

Pszczoły zarażają się sporami z pokarmem, wodą lub podczas oczyszczania plastrów. W jelicie środkowym pod wpływem soków trawiennych ze spory uwalnia się 8 sporozoitów, które przekształcają się w trofozoity. Trofozoit wnika przednią częścią (protomeryt) do komórki nabłonka jelitowego. Tylna część ciała (deutomeryt) wystaje z komórki do światła jelita. Pasożyt uszkadza w sposób mechaniczny i fizjologiczny komórki nabłonka i ścianę jelita. W dalszym rozwoju trofozoit odrywa się od komórki, w której pozostaje epimeryt i przekształca się w osobniki zdolne do rozrodu płciowego (sporonty, sporodyny). Jedne sporonty zachowują się jak osobniki żeńskie, inne jak męskie. Łączą się z sobą najczęściej po dwa, otaczają błoną i encystują. Wewnątrz cysty osobniki żeńskie wytwarzają makrogamety, męskie mikrogamety. Przez połączenie gamet powstaje zygota, która po otoczeniu błoną przekształca się w sporę. U L. apis spory upuszczają cystę specjalnymi przewodami (sporodukty), u pozostałych trzech gatunków spory uwalniają się z pękających cyst. Zarodniki wydostają się z przewodu pokarmowego wraz z kałem. Stejskal wykazał do 3000 pasożytów w przewodzie pokarmowym jednej pszczoły. Rozprzestrzenianie choroby. Choroba rozprzestrzenia się za pośrednictwem chorych pszczół i szkodników bytujących w ulu (Galleria mellonella, Achroea griselh). Pewną rolę w szerzeniu zarażenia odgrywa miód i plastry zanieczyszczone postacią inwazyjną pasożyta. Patogeneza nie jest dostatecznie wyjaśniona. Przy zarażeniach niewielkiego stopnia, uszkodzenia nabłonka jelitowego nie są rozległe. Zniszczony nabłonek szybko regeneruje. Przy masowym zarażeniu nabłonek jelita ulega zwyrodnieniu, martwicy i złuszczaniu na dużym obszarze. Przebieg. Gregarynoza ma przebieg łagodny, skryty. Do wystąpienia zachorowań usposabia dżdżysta pogoda. Chore pszczoły są ospałe, aktywność rodziny spada. Część robotnic traci zdolności lotne i obsiaduje źdźbła traw przed ulem. Silne zarażenia prowadzą do masowego (Jadania pszczół. Nie obserwuje się jednak zamierania całych rodzin. Rozpoznanie opiera się na wynikach badania mikroskopowego przewodu pokarmowego, które przeprowadza się w sposób identyczny jak przy nozemozie oraz ria wynikach badań histologicznych ściany jelit. W preparatach histologicznych ściany jelita cienkiego oprócz zarodników i trofozoitów występują postacie rozwojowe pasożyta. Zwalczanie i zapobieganie chorobie nie jest opracowane. W leczeniu jest zalecany Fumidil B. Chore rodziny należy podkarmiać codziennie przez okres tygodnia syropem leczniczym z dodatkiem 0,04% leku.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply